Home | Fashion | Kledingtips | De boyfriend blazer

De boyfriend blazer en ik

Als het op mode aankomt, heb ik eigenlijk geen principes. Hoe vaak heb ik niet stellig gezegd dat ik iets nòòit zou dragen? En dan hoeft het maar in de mode te komen, en je ziet mij erin. Ik zou gewoon niets moeten zeggen, maar juist in de mode is het leuk om stelling te nemen en er vervolgens op terug te komen. Het is (nog) een van de weinige aspecten van het leven waarin je jezelf niet serieus hoeft te nemen.

In de mode ben ik dus weinig principieel. Uitspraken als 'Voor een designers item zal ik nooit veel geld neertellen' of 'Bij die boetiek ga ik nooit meer binnen omdat het personeel te opdringerig is' of 'Mij zal je niet in Uggs zien!' moet je met een korrel zout komen. Het zijn allemaal dingen waar ik stuk voor stuk op terug ben gekomen.

Maar aan één principe heb ik vastgehouden. En niet uit principe! Het gaat om de boyfriend blazer. Toen ik jaren geleden opgelucht mijn vaste kantoorbaan vaarwel zei, zwoer ik dat ik nooit meer een blazer zou dragen. Om dit kracht bij te zetten, bracht ik alle blazers die ik de afgelopen jaren braaf naar kantoor had gedragen naar de stomerij en vervolgens naar de tweedehandswinkel. Mijn blazer met krijtstreep, mijn tweedblazertje, mijn donkerblauwe blazer... Ze vonden al gauw een tweede eigenares. In mijn garderobe is al jarenlang geen blazer meer te vinden.

Ook tijdens het shoppen heb ik de rekken met jasjes in al deze jaren geen blik meer waardig gekeurd. Geen moment heb ik de blazer gemist. Enerzijds staat de look me gewoon niet aan en anderzijds vind ik de blazer vaak best beperkend in de bewegingsvrijheid. Tijdens de lange kantooruren die ik toentertijd draaide, vond ik zo'n jasje eigenlijk helemaal niet lekker zitten.

Het laatste seizoen begon mijn blik echter weer richting blazers en jasjes af te dwalen. Tijdens de modeweken zag ik de modellen backstage bij de shows chique donkere blazers over mini-jurkjes dragen. Een outfit die de superslanke mannequins natuurlijk fantastisch staat. Mijn interesse was gewekt en toch bleef ik luidkeels verklaren dat niemand mij meer in blazer zou zien en weigerde ik om er ook maar eentje te passen.

Maar de weerstand was aan het afbrokkelen. Foto's van celebs in boyfriend blazers gooiden olie op het vuur. En langzaam maar zeker laaide dat hebberige gevoel dat iedere fashionista wel kent op totdat ik het aan mezelf moest bekennen: ik moest en zou een boyfriend blazer hebben! In gedachten had ik al combinaties met andere items uit mijn garderobe gemaakt.

Mijn oog viel op een donkerblauw, perfect gesneden model dat ook nog eens elastisch was zodat ik me er vrij in zou kunnen bewegen. De prijs deed er al niet meer toe. Principes bestonden niet meer. Als een schat nam ik het jasje mee naar de paskamer.

Het zat heerlijk en als gegoten. Ik kon me er goed in bewegen en in gedachten had ik het geld al uitgegeven. Totdat ik mezelf in de passpiegel zag. Wat een teleurstelling. Het jasje stond helemaal niet modern. Het gaf me niet die trendy look die ik backstage bij de shows had gezien. Het stond conservatief en opgeprikt alsof ik naar een meeting of een bruiloft moest. Nog een paar keer heb ik het blazertje aangetrokken. In combinatie met een broek, met een jurkje, een rokje maar 'de look' was er niet. De blazer en ik zijn niet voor elkaar gemaakt. Voor één keer heb ik vast gehouden aan mijn principe, al was het tegen wil en dank...

Charlotte - Trendystyle