De 'serial dater'

Het is inderdaad tegenwoordig een trend om dan maar weer te zoeken naar iemand anders totdat er wederom de sleur toetreed. Alleen zijn kan heel goed voor iemand wanneer de partner niet bereid is concessies te doen voor die ander of altijd denkende dat je klaar moet staan voor de ander. Voor iemand te kiezen omdat je anders maar alleen bent is ook geen goede basis maar uiteindelijk ben je allemaal op zoek naar iemand met wie je lief en leed deelt en de uitdaging zit hem in het feit dat je juist in elke fase van je leven de relatie weer herontdekt met elkaar en dan is een vaste relatie juist een rots in de branding. Bedenk wanneer je ernstig ziek wordt of dat je leven een andere wending krijgt door een ongeluk, wie zijn er dan? De oppervlakkige relaties zijn dan gauw uitgekeken en met degene waarmee je zo diepe verbinding mee hebt zal ook in zo’n fase ook weer vechten en zorgen voor het succesvol slagen.

Van mijn 14e tot mijn 19e heb ik alleen maar ‘serieuze’ relaties gehad. Dat wil zeggen dat ze allemaal minstens 3 maanden hebben geduurd en ik de heren mee naar huis heb genomen om ze aan mijn ouders dan wel familie (verjaardagen etc.) voor te stellen. In mijn ogen waren dit zogenaamde ik-hou-van-jou-relaties. Relaties waarbij het bijna vanzelfsprekend is dat je het hebt over de mogelijke toekomst (huisje, boompje, beestje). Bij de vriendschaprelaties (want zo noem ik ze) die ik nu heb, ontbreekt dat toekomstperspectief. De mannen claimen mij niet. De een zoent met me, de ander houdt m'n hand vast. Zo geeft nummer drie bijvoorbeeld geweldige massages (wederom geen seks). Nummer vier kan geweldig koken en heeft dezelfde smaak als ik, wat betreft muziek etc.

En seks dan? Nou ik heb orgasmen, maar ik geef ze aan mezelf. Ik beleef er geen plezier aan om in m'n eentje mezelf te verwennen. Zo sliep ik laatst bij een vriend van mij (een van m'n dates dus) onze bedden stonden zo'n 10 cm uit elkaar. Ik begon mezelf te verwennen en hij deed dat ook. Geen lichamelijk contact, minimale intensivering van de relatie, geen gerommel met condooms etc., geen gebondenheid en dus weinig risico. Wel heerlijk geslapen, ontbijt op bed en een geweldig humeur.

Soms vind ik het wel jammer dat die mannen mij niet claimen, dat ze niet bang lijken om mij te verliezen. Maar de teleurstellingen van m’n ‘serieuze’ relaties (3 van de 5 gingen vreemd, veel ruzies, seksueel misbruik) zorgen ervoor dat het verlangen naar zo’n relatie verdwenen is.

Er zijn absoluut vrienden en vriendinnen die mij hebben ‘betrapt’ op het serial daten, maar na een goed gesprek: “hoe weet ik dan dat die mannen alleen met mij daten?” valt dat allemaal wel mee. Toch kan ik er met niemand over praten, omdat mijn vriendinnen allemaal wel een ‘serieuze’ relatie hebben en daar heel gelukkig mee lijken. Het meeste onbegrip komt van mijn moeder. Zij begint over normen en waarden etc. Terwijl ze geen idee heeft van wat ik doe, omdat ik haar ook niet kan vertellen dat ik een serial dateres ben. Fijn dus dat ik hier even m'n verhaal kan doen, want ja ik twijfel ook wel eens of ik wel goed bezig ben zo. Meer informatie over deze trend, is dan ook meer dan welkom..

Ik zie het serial daten als een logisch gevolg van hoe ik behandeld ben. Bovendien ben ik slim genoeg om mijn serial dating leven op zo’n manier te managen dat ik er niemand mee schaad. Ik zou het niet oke vinden als ik seks zou hebben met de mannen. Daar gaat het me dan ook niet om, het gaat me om het gezelschap, de aandacht, complimentjes, uitstapjes, logeerpartijtjes, massages eigenlijk om het genot. Het genot, de vrijheid om te genieten zonder angst.

reactie: Ik sluit me aan bij de categorie 50plus die een leuk leven hebben dankzij serial dating. Ik ben 52 en geniet van mijn "oproepmannen". Ze zijn allemaal van elkaars bestaan op de hoogte en hebben daar verder ook geen moeite mee. Inderdaad speelt voor mij een rol dat ik hoger opgeleid ben en zelf goed in mijn onderhoud kan voorzien. Ik sta zeker niet negatief tegen een serieuze relatie maar zolang ik nog niemand gevonden heb waarmee ik ook een leuk leven kan hebben (en die mij aankan) zal ik het serial daten zeker trouw blijven. Ook ik ben maar een mens. Dus met de leeftijd sloegen jullie de plank mis maar met de rest konden jullie wel eens gelijk hebben.

Het geeft jezelf veel meer rust door gewoon te zijn wie je bent, innerlijk en dat je iemand hebt waarmee je verbindt die je ongeacht wat je ook doet, hoe je eruit ziet, onvoorwaardelijk van je houd hoe jij bent, jezelf kan zijn, de vrijheid krijgen en geven aan elkaar en waarmee je alles kunt delen lief en leed. Als je dat hebt bereikt en bereid bent om beiden kritisch kijkt naar jezelf negatief en positief dan kun je elke “tegenslag overwinnen” waardoor je niet meer iemand anders wil want niemand anders kan het je geven. Op die manier kun je echt genieten van het leven en geeft een vaste relatie je juist energie!

Wanneer je in een relatie met steeds meer verantwoordelijkheden of verplichtingen (kinderen/werk) te maken krijgt en daarnaast weinig positiviteit ervaart met elkaar kan deze bindingsangst versterkt worden en ervoor zorgen dat je het gevoel van vrijheid, spanning, liefde buiten de deur nodig hebt. (vreemdgaan) DUS ga de verbinding aan met je partner, praat met elkaar over alles en doe leuke dingen met elkaar en wordt weer verliefd zoals in het begin dan kun je een veel rijker gevoel krijgen dan korte oppervlakkige relaties.