Home | Reizen | Gonpachi restaurant Tokyo

Soba noedels en kabaal in de Japanse keuken
gonpachi restaurant in Tokyo is... Anders

Het is maar een paar minuten (misschien tien) lopen van 'roppongi hills' - één van vele herkenningspunten voor bezoekers van het centrum van Tokyo - naar het gonpachi restaurant. Een restaurant dat ons warm is aanbevolen door een vriend.

De eerste avond in Tokyo, een dondag om precies te zijn, presenteren we ons aan de pittoreske ingang van het restaurant (een oude, houten schuifdeur), klaar om de gerechten van deze keuken waar we al veel over gehoord hebben, te proeven. En klaar om van de karakteristieke sfeer van het restaurant te genieten. Er wacht ons een koude douche. We hadden het kunnen weten, het restaurant is vol. Overvol. Aan de ingang worden we vriendelijk ontvangen, krijgen we duizend-en-één excuses te horen dat er geen plaats meer is en wordt ons aangeraden om de volgende keer te reserveren.

We volgen het advies op en om misverstanden te voorkomen (ons Japans is niet zo goed :) vragen we de receptioniste van ons hotel om voor ons te reserveren. 'Hoe laat?' vraagt de charmante jongedame van de lobby. 'Een tafel voor half negen vanavond'. 'Het spijt ons, maar het restaurant is vol'. 'Om negen uur dan?' houden we vol. 'Om half tien is er plaats voor twee, zou dat schikken?' 'perfect!' antwoorden we blij.

Wederom maken we de korte wandeling van roppongi naar gonpachi. We kennen de weg inmiddels. Bij gonpachi, een karakteristiek huis temidden van moderne gebouwen, is het druk. Er staan veel mensen buiten. Sommige mensen wachten om naar binnen te mogen, anderen - aangeschoten en vrolijk - komen net naar buiten en genieten, lachend en pratend, van de frisse avondlucht.

Binnen worden we direct naar de lage bar rond de grote, open keuken begeleid waar we, elleboog aan elleboog met andere avonturiers, plaats nemen. Ze zullen ons hier wel hebben gezet totdat ons tafeltje vrij is, zeggen we tegen elkaar, en samen kiezen we alvast een van de vele tafeltjes uit. Die voor ons, nee toch niet, liever die achter de balustrade, of mooier nog, die op de eerste verdieping met zicht op de bar waar we nu zitten. Tafeltjes met privacy en zachte verlichting.

Ondertussen worden we (net zoals ze dat met alle andere gasten doen) door het geschreeuwde welkom van de koks opgeschrikt. Ieder moment lijkt er voor het keukenpersoneel wel een reden te zijn om hun longen uit hun lijf te schreeuwen. We kijken een beetje perplex om ons heen. De perplexiteit neemt toe als we vragen of ons tafeltje al klaar is. De vriendelijke manager antwoordt ons: 'Er is geen tafeltje vrij, heeft de juffrouw van het hotel het jullie niet gezegd? Het restaurant is vol, we kunnen jullie alleen deze plaats aan de bar nog bieden'.

Onderwijl gaan de koks vrolijk door met hun geschreeuw, een koor van voor ons onverstaanbare kreten waarbij de na de ander invalt. Deze kreten worden de leidraad van de avond. Perplex, misschien ook wel een beetje geïrriteerd, bestellen we een grote karaf wijn om dan maar in de mood van onze 'elleboog-aan-elleboog'-bargenoten te komen (Japanse stelletjes, sommigen nog in pak of tailleur van de dag, die hier, opgewonden en vrolijk, de vrijdagavond komen doorbrengen en in een ijltempo wijn, bier en thee erdoor heen jagen).

Plaats op:

Als de shock van het eerste moment eenmaal voorbij is, en we gewend raken aan het ritme van de koks die iedere voorbijganger met enthousiasme en kabaal blijven begroeten, dan wordt het bijna een spel. Aan het einde van de avond is het geschreeuw daadwerkelijk de soundtrack van ons diner geworden.

Gonpachi is een goed, sfeervol en relaxed restaurant, je eet er uitstekend, de porties zijn beslist niet karig, de service is snel en beleefd (we zijn dan ook in Japan). Op de kaart die wij als 'bargangers' kregen, staan koude appetizers als yukke, tartaar van blauwe-vin tonijn, warme appetizers als dashimaki, een soort opgerolde omelet, verschillende salades, vele gerechten op de grill zoals wasbigamo, eendeborst met wasabi, en lam met balsamiek saus. Warm aanbevolen worden de soba noedels (bekende Japanse noedels van boekweitmeel) die dagelijks vers door de koks van gonpachi worden bereid.

Vanaf onze strategische plaats aan de bar (ja, het begint ons daar te bevallen) zien we grote stukken vlees en vis op de gloeiend hete grills. De soba noedels worden geserveerd op een plat mandje van gevlochten bamboe en worden gegeten met een dipsaus. Als de noedels op zijn, wordt de dipsaus aangevuld met heet water. Deze heerlijke, aromatische 'bouillon' wordt na de noedels gedronken. Zowel de vis- als vleesgerechten die wij bestelden, waren heerlijk en vooral ook erg geschikt voor onze westerse smaakpapillen. We sluiten het diner af met verrukkelijke zenzai (een zoet gerecht van azukibonensoep en rijstkoek) met een kokos- en pompoensmaakje, en met aardbeienijs.

De prijzen vallen binnen het bereik van iedereen en zijn in lijn met de Europese prijzen voor een restaurant van dit genre. Misschien zelfs een beetje lager. Om je een idee te geven: een diner voor twee, met dessert en een grote karaf goede rode wijn van het huis kostte weinig meer dan 50 euro (wellicht hielp de gunstige koers ons hier).

In de tussentijd neemt het alcoholgehalte van onze bargenoten snel toe (het is vrijdagavond en nu mogen alle remmen los). De sfeer is relaxed en gezellig. En dat ondanks het geschreeuw van de koks!

Zouden wij gonpachi aan een vriend adviseren? Absoluut, en wij zijn blij dat onze vriend ons dit lokaal heeft geadviseerd. Hij had ons ook gezegd om tijdig te reserveren, een advies dat wij in de wind hebben geslagen, maar dat we graag meegeven aan ieder die dit leest en plannen heeft om naar het land van de rijzende zon af te reizen.

Gonpachi
Nishi-azabu, minato-ku, Tokyo 106-0031
Telefoon 03-5771-0170
Fax 03-5771-0160

Openingstijden
Lunch: 11:30 a.m.-5:00 a.m. Maandag-vrijdag 11:30p.m. - 3:00 p.m. Zaterdag, zondag en feestdagen 11:30 p.m.- 2:00 p.m

Voor meer informatie: http://www.gonpachi.jp/en/nishi_azabu/home/location